ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ရာျပည့္ ႏွစ္သစ္ကူးအမွတ္တရ
တခုေသာ သႀကၤန္အခါႏွင့္ ေႏြဦးက်က္သေရ ...
စိုးေအာင္ဆန္း

အတာေရသဘင္ႏွစ္ကူး သႀကၤန္ေရာက္ေပေတာ့မည္ ...
ႏွစ္သစ္ကူးေပေတာ့မည္ ...။

ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူး သႀကၤန္ေရသဘင္ အႀကိဳမတိုင္မီတရက္ ဧၿပီလ ၁၂ ရက္သည္ ျမန္မာစာေပပညာရွင္ အမ်ိဳးသား စာဆုိႀကီး ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ ေမြးရက္ ျဖစ္ပါသည္။

ဆရာေဇာ္ဂ်ီသည္ ၁၉၀၇ ခုႏွစ္ ဧၿပီလ ၁၂ ရက္ တြင္ ေမြးဖြား ခဲ့ေသာေၾကာင့္ ယခုႏွစ္ ဧၿပီ ၁၂ ရက္ဆိုပါလွ်င္ အသက္ ၁၀၀ ရွိၿပီျဖစ္သည္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္ စက္တင္ဘာလ ၂၆ ရက္တြင္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ကြယ္လြန္ခဲ့ပါသည္။ ဆရာသည္ ကြယ္လြန္ခ်ိန္ အထိ ကဗ်ာ ပုဒ္ေရေပါင္း ၂၀၀ ေက်ာ္၊ ၀တၳဳတို ၄၀ ေက်ာ္၊ စာတမ္းႏွင့္ ေဆာင္းပါး ၃၀၀ ခန္႔၊ ျပဇာတ္ ၈ ပုဒ္ႏွင့္ လုံးခ်င္းစာအုပ္ေပါင္း ၄၀ ေက်ာ္ ေရးသားျပဳစုခဲ့ေၾကာင္း သိရသည္။ ဆရာသည္ ျမန္မာစာေပ ဖြံ႕ၿဖိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ လမ္းျပေရွ႕ေဆာင္ တဦးျဖစ္ခဲ့ၿပီး ေခတ္စမ္းစာေပ၏ ေခါင္းေဆာင္ တဦးလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။

ဆရာေဇာ္ဂ်ီ အသက္ ၁၀၀ ျပည့္သည့္ အခါသမယတြင္ ဆရာ၏ စာေပေက်းဇူးမ်ားကို အမွတ္ရေနမိပါသည္။

ယခုကဲ့သို႔ ႏွစ္သစ္ကူး အခ်ိန္ကာလ ေႏြရာသီ၏ အလွ၊ ေႏြရာသီ၏က်က္သေရကို ေဖာ္ထုတ္ေရးဖြဲ႕ခဲ့သည့္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ စာကဗ်ာမ်ားကို သတိတရရွိမိသည္။ ေႏြကိုေရးဖြဲ႕ရာ၌ ျမန္မာတို႔၏ ဓေလ့ထုံးတမ္း ယဥ္ေက်းမႈမ်ားေပၚတြင္ ခံစားေရးဖြဲ႕ခဲ့သည္။

ေႏြဦးေပါက္လွ်င္ ျမန္မာေက်းလက္မ်ား၌ ေတြ႕ရေသာ ေရခ်မ္းစဥ္ကေလးမ်ားႏွင့္ ေရအလွဴရွင္မ်ား၊ ျမန္မာ ႏွစ္သစ္ကူး သည္လည္း ေႏြရာသီတြင္ပင္ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႏွစ္သစ္ကူးကာလ၌ တႏွစ္တြင္ တခါပြင့္သည့္ ပိေတာက္ပန္းႏွင့္ အတာ ေရသဘင္ပြဲ ဆင္ႏႊဲၾကပုံ၊ သက္ႀကီးပူေဇာ္ပြဲ၊ ဘာသာေရးအလွဴအတန္းပြဲမ်ားႏွင့္ ဇီ၀ိတ ဒါန ေဘးမဲ့ ႏြားလႊတ္ပြဲက်င္းပၾကပုံ စသည့္ ယဥ္ေက်းမႈ အစဥ္အလာမ်ားအား ဆရာေဇာ္ဂ်ီေရးဖြဲ႔ေလ့ရွိသည္ကို သတိထားမိပါသည္။

ပထမဆုံးေသာ ေခတ္ဆန္းကဗ်ာ တပုဒ္ျဖစ္သည္ဟု စာေပပညာရွင္မ်ားက သတ္မွတ္ခဲ့ၾကေသာ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ ေႏြရာသီ ႏွစ္သစ္ကူးသေကၤတ “ပိေတာက္ပန္း” ကဗ်ာကိုလည္း သတိရမိသည္။

ပိေတာက္ပန္းကဗ်ာသည္ ယခင္ေရးသားသူမ်ား၏ အျမင္ႏွင့္မတူေသာ သက္ရွိလူ႔ဘ၀ႏွင့္ ထပ္တူျပဳ၍ ေရးဖြဲ႕ထားသည့္ ကဗ်ာတပုဒ္ျဖစ္ပါသည္။

အထူးသျဖင့္ ေဘးမဲ့ႏြားလႊတ္ပြဲႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဆရာေရးသားခဲ့သည့္ “တခုေသာ သႀကၤန္အခါ” ဟူသည့္ ကဗ်ာတပုဒ္ႏွင့္ “ေႏြဦးက်က္သေရ ...” အမည္ရွိ စာတမ္းငယ္တပုဒ္ကို သတိတရရွိမိသည္။

                    ထိန္႔လိုက္တဲ့ အိုးစည္
                    ပီကလည္း ပီသနဲ႔
                    သီသူက သီၾက
                    ကသူက ကလာ
                    ႏြားႀကီးလည္း ပါသေဟ့
                    ေက်ာေပၚမွာ ေကာ္ေဇာ
                    အေမႊးေရာ သနပ္ခါး
                    ခ်ိဳဖ်ားမွာ ပိေတာက္ပန္းေတြက
                    တလွ်မ္းလွ်မ္း ေရႊအဆင္
                    ႏြားစိတ္ထဲ အခဲသား ၀င္လိုက္ရ
                    ႐ႊင္လိုက္မည့္ ျဖစ္ျခင္း ...။

ဤကဗ်ာစာပိုဒ္သည္ ျမန္မာႏွစ္သစ္ကူး အတာသႀကၤန္ကာလအတြင္း ေဘးမဲ့ႏြားလႊတ္ပြဲ တခုအေၾကာင္းကို ေရးဖြဲ႕ထားသည့္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ “တခုေသာ သႀကၤန္အခါ” ကဗ်ာထဲမွ ျဖစ္သည္။

ဆရာ့ကဗ်ာကို ဖတ္လိုက္ရ႐ုံမွ်ျဖင့္ ႏြားလႊတ္ပြဲက်င္းပပုံကို ျမင္ေယာင္ၾကားေယာင္လာမိသည္။ ႏြားလႊတ္ပြဲတြင္ အိုးစည္ ဗုံေမာင္းမ်ားႏွင့္ သီဆိုတီးမႈတ္၍ ကၾကခုန္ၾက ေပ်ာ္ပါးၾကပုံ၊ ေဘးမဲ့လႊတ္မည့္ ႏြားႀကီး၏ ေက်ာေပၚတြင္ ေကာ္ေဇာႀကီး တခုတင္၍ ခ်ိဳဖ်ားတြင္လည္း ေရႊေရာင္ပိေတာက္ပန္းမ်ား ခ်ည္ေႏွာင္ကာ အေမႊးနံ႔သာေရမ်ား ျဖန္းပက္ထားသည္ကို ကိုယ္တုိင္ႀကံဳေတြ႕ေနရသကဲ့သို႔  ေဘးမဲ့ႏြားလႊတ္ပြဲ၏ ေပ်ာ္႐ႊင္ၾကည္ႏူးဖြယ္၊ ပီတိေသာမနႆ ျဖစ္ဖြယ္ရသကို ဖတ္သူရင္ထဲ ခံစားရေစပါသည္။

ကုိယ္ေတြ႔ျဖစ္ရပ္အား စာေရးသူခံစားရသကဲ့သို႔ စာဖတ္သူသို႔ တဆင့္ လက္ဆင့္ကမ္းထားသည့္ ေစတနာကို ေတြ႔ရသည္။

ကုိယ္ေတြ႕ ေဘးမဲ့ႏြားလႊတ္ပြဲက်င္းပပုံကို တင္ျပရာ၌ ေႏြဦးက်က္သေရ စာတမ္းကို ပို၍ သတိရေစပါသည္။

ေႏြဦးက်က္သေရတြင္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ ကိုယ္ေတြ႔ရပ္႐ြာ၌ ကိုေဖ ဆုိသူက ေဘးမဲ့ႏြားလႊတ္ပြဲျပဳလုပ္ရန္ ႀကိဳးပမ္းလုပ္ေဆာင္ ပုံမ်ားအျပင္ စာေရးသူ၏ အေတြးအျမင္ခံစားမႈမ်ားကိုပါ ေဖာ္ျပသည္။ တေနရာတြင္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီက ကိုေဖႏွင့္ ပတ္သက္၍ ဤကဲ့သို႔ေရးသားထားသည္။

ကိုေဖသည္ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသား ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာ့ေရွး႐ုိး စည္းကမ္းအစဥ္အလာႏွင့္ ရင္းရင္းႏွီးႏွီး လက္ပြန္းတတီး ေန၍ ႀကီးျပင္းလာသူ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ မိမိသည္ ေလာကဓာတ္ေက်ာင္းသား ျဖစ္ၿပီး ျမန္မာ့ေရွး႐ုိးစည္းကမ္း အစဥ္အလာ၏ သေဘာကို ကိုေဖေလာက္ မသိသူျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို႔ေသာ္ ကိုေဖကို …

“ဗ်ိဳ႕ကိုေဖရဲ႕ ခင္ဗ်ာ့ ႏြားလႊတ္ပြဲက ေကာင္းပါရဲ႕ဗ်ာ ... ႏို႔ေပတဲ့ တႏွစ္တခါ လႊတ္႐ုံနဲ႔ ႏြားအားလုံးဘယ္ခ်မ္းသာမွာတုန္းဗ် ... ေန႔တိုင္း နာရီတိုင္း မိနစ္တိုင္းလႊတ္မွ ဟန္မယ္ဗ်”ဟု ေလွာင္လို ေျပာင္လိုေသာသေဘာျဖင့္ (၀ါ) မင့္ထက္ငါတတ္သည္ ဟူေသာ သေဘာျဖင့္ ေငါ့ေျပာလို္က္သည္။ ထုိအခါ ကိုေဖက …

“... ႏြားလႊတ္ပြဲက်င္းပတဲ့ အခါတိုင္း ေဘးသင့္ေနတဲ့ သတၱ၀ါ မွန္သမွ်၊ ဒုကၡိတ သတၱ၀ါ မွန္သမွ်ဟာ ကယ္အပ္ ေစာင့္ေရွာက္ အပ္တဲ့ သတၱ၀ါေတြပါလားလို႔ သတိတရား မျဖစ္ႏိုင္ေပဘူးလားဗ်ာ ... ဒီ သတိတရားဟာ က်ဳပ္တို႔ ခင္ဗ်ားတုိ႔ကို ႏွစ္စဥ္ ႏွစ္တိုင္း၊ ေႏြေပါက္တိုင္း ႏႈိးေဆာ္ေနတာနဲ႔ မတူဘူးလားဗ်ာ ... ဒီေတာ့ က်င္းပတဲ့ပြဲက အေရးမဟုတ္ပါဘူးဗ် ... က်င္းပတဲ့ ပြဲရဲ႕ သေဘာကသာ အေရးပါ”ဟု ကိုေဖက ျပန္ေျဖလိုက္ေၾကာင္း၊ ထိုသို႔ ကိုေဖ့အေပၚမွာ မိမိလူလည္လုပ္လို္က္မိ၍ ေခါင္းငုံ႔ ေနလိုက္ရေၾကာင္း ေရးသားထားသည္။

ထုိေရးသားေဖာ္ျပခ်က္သည္ ပညာတတ္တဦးပင္ ျဖစ္ေသာ္လည္း မိမိ၏မာန္မာနအား ခ်ိဳးႏွိမ္ခဲ့သည့္ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ ႐ုိးသားမႈကုိ ဖတ္႐ႈမွတ္သားရသည္။

ဆက္လက္၍ ေႏြဦးက်က္သေရ တေနရာ၌ပင္ ျမန္မာျပည္ လြတ္လပ္ေရးမရခင္က ႏြားလႊတ္ပြဲတပြဲကို ျမင္သျဖင့္ ကိုယ့္တိုင္းျပည္ကို လြတ္ေျမာက္ေစခ်င္ေသာ စိတ္ကူးေပၚေပါက္ဖူးေၾကာင္း၊ လြတ္ေျမာက္ပါေစဟုလည္း ဆုေတာင္းဖူး ေၾကာင္း ဆရာေဇာ္ဂ်ီက သူ၏ခံစားခ်က္ကို ေဖာ္ျပထားသည္။

ဆရာေဇာ္ဂ်ီ၏ ခံစားခ်က္ ဆုေတာင္းသည္ စာဖတ္သူရင္ကို ႐ုိက္ခတ္ခဲ့ပါသည္။ ဆရာဆုေတာင္းခဲ့သည္က တိုင္းတပါးသား နယ္ခ်ဲ႕အုပ္စိုးသူ လက္ေအာက္မွ ျမန္မာျပည္ လြတ္ေျမာက္ေစလိုသည့္ ေစတနာျဖစ္သည္။

ေႏြဦးက်က္သေရထဲမွ ကိုေဖ၏ ႏြားလႊတ္ပြဲ ရည္႐ြယ္ခ်က္ သေဘာတရားသည္လည္း ေဘးသင့္ေနသည့္ သတၱ၀ါမွန္သမွ် လြတ္ေျမာက္ေစလိုသည့္ ေစတနာျဖစ္သည္။

ယေန႔ျမန္မာျပည္သူ ျပည္သားမ်ား အဓိကႀကံဳေတြ႔ေနရသည့္ ေဘးအႏၱရာယ္သည္ အုပ္ခ်ဳပ္မင္းလုပ္ေနသည့္ အစိုးရ၏ ေဘးအႏၱရာယ္ ျဖစ္သည္။ ကိုယ့္လူမ်ိုးခ်င္း လက္နက္ျဖင့္ အႏိုင္က်င့္ ဗိုလ္က်အုပ္စိုးေနသည့္ စစ္အစိုးရ လက္ေအာက္က ျမန္မာျပည္သူတို႔ မလြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေသးျခင္း ျဖစ္သည္။

ထို႔အတြက္ ေႏြဦးက်က္သေရ၌ ဆရာေဇာ္ဂ်ီ ဆုေတာင္းသကဲ့သို႔ပင္ ျမန္မာျပည္သူမ်ား မိမိမႏွစ္သက္ေသာ စစ္အစိုးရ လက္ေအာက္က အျမန္ဆုံးလြတ္ေျမာက္ပါေစေၾကာင္း ႏွစ္သစ္ကူးဆုမြန္ေကာင္း ေတာင္းလိုက္ရပါသည္။

ျမန္မာျပည္ အျမန္ဆုံး လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ပါေစ ...။     ။

[Top]