အတာေရလည္း မေအးႏိုင္ၿပီ
ကိုသက္ | ဧၿပီ ၁၊ ၂၀၀၈
“တန္ခူးလေရာက္တိုင္း ျမန္မာလူမ်ိဳးတို႔အထူးေပ်ာ္႐ႊင္ၾက၏” ဆိုသည့္စကားကို ေရွးျမန္မာတို႔က လက္ခံၾကမည္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေခတ္သစ္ျမန္မာျပည္သားတို႔ကမူ အျပည့္အ၀ လက္ခံမည္မဟုတ္၊ ေမးခြန္းျပန္ထုတ္ၾကမည္ပင္။
ယေန႔လူငယ္မ်ားျဖတ္သန္းေနၾကသည့္ ေခတ္သစ္အတာသႀကၤန္တြင္ သူမ်ားေပ်ာ္လို႔မေပ်ာ္ႏိုင္သူ တႏွစ္ထက္တႏွစ္ ပိုပိုမ်ားလာၾကသည္။ ေရွးလူတို႔က တူးပို႔သံမၾကားလွ်င္ သႀကၤန္မမည္ဟု ဆိုၾကသည္။ ယခုေခတ္လူငယ္မ်ားအတြက္ ေငြမရွိ သျဖင့္ သႀကၤန္မက်ႏိုင္ျခင္း ကလည္း အဆန္းမဟုတ္ေတာ့သလိုပင္။
ရန္ကုန္ရွိ လူငယ္ကဗ်ာဆရာတဦးက သႀကၤန္ေရာက္တိုင္း တရားရိပ္သာ
ဝင္သည္မွာ ၂ ႏွစ္ရွိၿပီဟု ဆိုသည္။ ယခုႏွစ္တြင္လည္း ရိပ္သာ၀င္ဦးမည္ဟု သူကေျပာသည္။
အလားတူပင္ ရန္ကုန္ရွိ ကား၀ယ္ေရာင္းလုပ္သည့္ လူငယ္တဦးကလည္း “ဒီႏွစ္ေတာ့ အိမ္ကကိုးကြယ္တဲ့ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာပဲ တရားသြားထိုင္ေတာ့မယ္။ အေရာင္းအ၀ယ္ေတြက မျဖစ္တဲ့အခါက်ေတာ့ အရင္လို မသံုးႏိုင္ေတာ့ဘူးေလ” ဟု ေျပာသည္။ ၎လူငယ္သည္ ၂၀၀၇ ခုႏွစ္သႀကၤန္တြင္ ေငြက်ပ္တသိန္းေက်ာ္ အကုန္ခံကာ ႏွစ္သစ္ကိုႀကိဳဆိုခဲ့သူ ျဖစ္သည္။
အဆိုပါ ကဗ်ာဆရာႏွင့္ စီးပြားေရးသမား လူငယ္ ၂ ဦး၏ဘ၀မ်ားသည္ မတူညီၾကေသာ္လည္း တူညီမႈတခုမွာ ေငြေၾကးမတတ္ႏိုင္ေသာေၾကာင့္ ႏွစ္သစ္ကူး သႀကၤန္ပြဲေတာ္ကို ေက်ာခိုင္းမည့္သူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ အလားတူအျဖစ္မ်ိဳးႏွင့္ ႀကံဳေတြ႔ေနရသည့္ လူငယ္မ်ား ယခုေခတ္တြင္ မ်ားစြာရွိေပသည္။
ရန္ကုန္သႀကၤန္တြင္ ေရကစားမည္ဆိုလွ်င္ လူတဦးအတြက္ ေရပက္မ႑ပ္ေၾကးမွာ တရက္လွ်င္ က်ပ္ေငြတေသာင္းခြဲျဖစ္ၿပီး သႀကၤန္ ၄ ရက္စလံုး ေရကစားပါက က်ပ္ငါးေသာင္းျဖစ္သည္ဟု လြန္ခဲ့သည့္ႏွစ္က အင္းယားလမ္းတြင္မ႑ပ္ထိုးခဲ့သူ တဦးကဧရာ၀တီကို ေျပာသည္။
“ေရပက္မ႑ပ္က ေန႔လယ္စာေကၽြးတယ္ … ဘီယာ၊ အရက္ တိုက္တယ္။ တခ်ိဳ႕မ႑ပ္ေတြဆိုရင္ အပို႔ အႀကိဳကိုပါ
တာဝန္ယူေပးတယ္” ဟု ၎က ေျပာသည္။
ေရပက္မ႑ပ္တခု၏ အေထြေထြကုန္က်စရိတ္သည္ က်ပ္သိန္း ၁၅၀ ခန္႔ျဖစ္ၿပီး မ႑ပ္ထိုးခြင့္ပါမစ္ရရန္ ေဒသခံ အာဏာပိုင္ကို က်ပ္ ၅ သိန္းလာတ္ထိုးရၿပီး မ႑ပ္ေနရာငွားခမွာလည္း က်ပ္ ၅ သိန္း ျဖစ္သည္။
“မ႑ပ္ထိုးခက သိန္း ၃၀ ေလာက္ရွိတယ္။ ေရစက္ငွားခက ၁၀ သိန္း၊ မီးနဲ႔ DJ က ၁၀ သိန္း၊ ေရက အင္းယားေရကို Free သံုးတာ … ဒါေပမယ့္ ေရပိုက္ျဖတ္သြားတဲ့ အိမ္ေတြကို ေရစက္တလံုးကို တသိန္း ေပးရတယ္” ဟု မ႑ပ္တခု၏ အေထြေထြစရိတ္ကို အင္းယားလမ္း၌ မ႑ပ္ထိုးခဲ့သူက ရွင္းျပသည္။
အင္းယားလမ္းကဲ့သို႔ သႀကၤန္မ႑ပ္အမ်ားအျပားျဖင့္ စည္ကားသည့္ေနရာမ်ိဳးတြင္ မ႑ပ္ထိုးခြင့္ ပါမစ္ကို နအဖ အရာရွိႀကီးမ်ား၏ သား၊ သမီးမ်ားသာ အမ်ားစုရရွိၿပီး ၎တို႔က မ႑ပ္ထိုးလိုသူမ်ားကို ပါမစ္ျပန္ေရာင္းသည္။
“က်ေနာ္မ႑ပ္ထိုးတာကို စိတ္ကုန္သြားၿပီ … ဒါေပမယ္႕သူငယ္ခ်င္းေတြအတြက္ေတာ့ ဒီႏွစ္လဲကူေပးေနရတယ္။ ဒီႏွစ္က တိုင္းမႉးခြင့္ျပဳမွ ပါမစ္ရမယ္တဲ့ … အရင္ႏွစ္ေတြက မတ္လ ဒုတိယပတ္မွာ ပါမစ္တင္ရတာ ဒီအခ်ိန္ဆို က်ေနၿပီ။ သူမ်ားအိမ္ေရွ႕မွာ မ႑ပ္ထိုးခ်င္ရင္ေတာ့ အိမ္ရွင္ကို ၅ သိန္းပးရတယ္” ေရပက္မ႑ပ္ထိုးခဲ့ဖူးသူက ဆက္ေျပာသည္။
ရန္ကုန္ရွိ လူငယ္တဦးကလည္း “မ႑ပ္တခုမွာ ေရကစားတဲ့လူ အနည္းဆံုး တရာေက်ာ္တယ္ … မ႑ပ္ႀကီးရင္ ႏွစ္ရာ၊ သံုးရာအထိရွိတယ္။ ၅ ႏွစ္၊ ၆ ႏွစ္ေလာက္ ႏွစ္စဥ္ ထိုးေနၾကမ႑ပ္ေတြဆိုရင္ အျမတ္က်န္တယ္ … မ႑ပ္ေနရာ ေပၚမွာလည္း မူတည္တယ္” ဟု ေျပာသည္။
သႀကၤန္တြင္ ကားျဖင့္ေရပက္ခံထြက္သည့္စားရိတ္သည္လည္း မ႑ပ္တြင္ေရကစားသကဲ့သို႔ပင္ ေငြကုန္ေၾကးက် မ်ားေပသည္။
“မႏွစ္က စက္မႈဇုန္ဂ်စ္ကားငွားတာ တရက္ကိုတသိန္းေပးရတယ္၊ သူငယ္ခ်င္း ဆယ္ေယာက္ေက်ာ္ေလာက္ စုငွားတာ … ဒါေတာင္ ဓာတ္ဆီဖိုးနဲ႔ စားစရိတ္ မပါေသးဘူး။ Sunny Pickup ေလးေတြက်ေတာ့ တရက္ကို တသိန္း သံုးေသာင္းေလာက္ေပးရတာ၊ လူလဲ ၇ ေယာက္ ၈ ေယာက္ပဲဆန္႔တာ” ဟု ယမန္ႏွစ္က ကားျဖင့္ ေရပက္ခံသူက ေျပာသည္။
“သႀကၤန္ဆိုတာ လူအမ်ားစုစား၀တ္ေနေရးအဆင္ေျပေနၾကရင္ ေတာ္ေတာ္ေပ်ာ္ရမယ့္ပြဲေတာ္မ်ိဳးပါ။ ေလာေလာဆယ္ေတာ့ ေပ်ာ္စရာထက္ စားစရာက ပိုၿပီးလိုအပ္ေနတယ္ေလ။ တိုင္းျပည္ေအးခ်မ္းၿပီး အဆင္ေျပၾကတဲ့ေန႔ေရာက္ရင္ေတာ့ ကိုယ့္မိသားစု၊ ကိုယ့္အေပါင္းအသင္းေတြနဲ႔အတူ ေရကစားခ်င္ပါတယ္” ဟု လူငယ္ကဗ်ာဆရာက ေျပာသည္။ [Top]
|
