အနာဂတ္ ႏိုင္ငံေတာ္ကို တည္ေဆာက္စို႔
ရဲနည္ | ႏို၀င္ဘာ ၁၉၊ ၂၀၀၇
ဒဏ္ရာေတြက မ်ဳိးဆက္ေတြကို လက္ဆင့္ကမ္းၾက
၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြ အနားမရေသးဘူး
၉၆ မ်ဳိးဆက္ေတြ အနားမရေသးဘူး
၂၀၀၇ မ်ဳိးဆက္ေတြလည္း အနားမရၾကျပန္ဘူး။
ဒို႔ ၈၈ မ်ဳိးဆက္ေတြက
စိတ္ဒဏ္ရာ မက်က္ေသးခင္
ေနာက္မ်ဳိးဆက္တခုလည္း
အၫြန္႔ခ်ဳိးခံလိုက္ရတယ္။
ျမန္မာကဗ်ာဆရာ ေယာဟန္ေအာင္က သူ၏ “တြန္႔လိမ္ေနေသာ ႏိုင္ငံေတာ္” အမည္ရသည့္ ကဗ်ာတြင္ အထက္ပါအတိုင္း ေရးခဲ့သည္။ ရဟန္းသံဃာမ် ားဦးေဆာင္သည့္ စက္တင္ဘာ လြတ္ေျမာက္ေရး လူထုလႈပ္ရွားမႈုႀကီး အၾကမ္းဖက္ေခ်မႈန္း ခံရၿပီး ေနာက္ပိုင္း ခံစားေရးဖြဲ႔ခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ (http://yaw-han-aung.blogspot.com/ ကိုၾကည့္ပါ)
ေသခ်ာသည္မွာ က်ေနာ္တို႔ ျမန္မာျပည္သူမ်ားသည္ အာဏာရွင္စနစ္ေအာက္တြင္ ေနထိုင္ႀကီးျပင္းလာခဲ့ၾကရၿပီး ကိုယ့္ႏိုင္ငံ ကမၻာ့အလယ္တြင္ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ မည္မွ် ေအာက္က်ေနာက္က် က်န္ေနခဲ့ၿပီဆိုတာ နာက်င္စြာ သိေနခဲ့ၾကသည္။
ဤသို႔အသိမ်ားႏွင့္ အေတြ႔အၾကံဳမ်ားေၾကာင့္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာ ျမန္မာျပည္သူမ်ားကို လမ္းမမ်ားေပၚထြက္လာေစ သည္။ လြတ္လပ္သည့္၊ ဒီမိုကေရစီ ရွိသည့္၊ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္သစ္ကို ေမွ်ာ္မွန္းရင္း ပစ္ခတ္ေခ်မႈန္းခံၾကရၿပီး အသက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေပးဆပ္ခဲ့ၾကသည္။ ေထာင္က်သူ က်သည္။ ႏိုင္ငံႏွင့္ ေ၀းရာခိုလႈံခဲ့ၾကရသူမ်ားလည္း အမ်ားအျပား ရွိခဲ့သည္။
၁၉၈၈ ခုႏွစ္တုန္းက က်ေနာ္က တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားတဦးအေနႏွင့္ပင္ ရွိေသးသည္။ ၁၉၈၇ ခုႏွစ္ ပိုက္ဆံမ်ား တရား
မ၀င္ ေၾကျငာခဲ့ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ က်ေနာ္ႏွင့္ နီးစပ္သူ သူငယ္ခ်င္းအသိုင္းအ၀န္း၌ စကားေျပာ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကစဥ္ကပင္ တိုင္းျပည္တြင္ ျဖစ္ေပၚလာေတာ့မည့္ ဒုကၡျပႆနာ အ၀၀ကို အနည္းႏွင့္အမ်ားဆိုသလို သိရွိေနခဲ့သည္။ ဤသို႔ ေငြေၾကး မ်ားကို တရားမ၀င္ဖ်က္သိမ္းလိုက္မႈေၾကာင့္ ႏိုင္ငံအတြင္းလည္ပတ္ေနသည့္ ေငြေၾကးမ်ား၏ ၈၀% မွာ တရားမ၀င္ျဖစ္ကာ လူထု စား၀တ္ေနေရး အင္မတန္ၾကပ္တည္း သြားခဲ့ရသည္။
က်ေနာ္တို႔က လမ္းမမ်ားေပၚထြက္၍ ျပဳျပင္ေျပာင္းလဲေရးမ်ားလုပ္ရန္ ေတာင္းဆုိခဲ့ၾကသည္။ ကံမေကာင္း အေၾကာင္းမလွခဲ့ ၾကပါ။ ဆႏၵျပပြဲမ်ားအတြင္း လူမ်ားစြာကို စစ္တပ္က ပစ္ခတ္သတ္ျဖတ္ခဲ့ၾကသည္။ လြတ္လပ္ေရး လိုလားေတာင့္တေနသူ မ်ားကို “အဖ်က္သမား” ဟု သမုတ္ခဲ့ၾကသည္။ ကြန္ျမဴနစ္မ်ားႏွင့္ အေမရိကန္ စီအိုင္ေအ တို႔၏ လက္ပါးေစ ပုဆိန္႐ိုးမ်ားဟု စြပ္စြဲခဲ့ၾကသည္။
ယခုတႀကိမ္ ၾသဂုတ္လ ၁၉ ရက္ေန႔မွစတင္လာခဲ့သည့္ လြတ္လပ္ေရး လႈပ္ရွားေတာင္းဆိုမႈတြင္လည္း ရဟန္းပ်ိဳမ်ား၊ ေက်ာင္းသားလူငယ္မ်ားက ႏိုင္ငံေရးႏွင့္ စီးပြားေရးျပဳျပင္ေျပာင္းလဲမႈမ်ား လုပ္ေဆာင္ရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ၾကျပန္သည္။
ေနာက္ထပ္တက္လာသည့္ မ်ဳိးဆက္သစ္တိုင္းက တိုင္းျပည္၏ ဆုတ္ယုတ္က်ဆင္းလာေနေသာ အေျခအေနကို မ်က္၀ါး ထင္ထင္ ကိုယ္ေတြ႔ႀကံဳေနၾကရသည္။ ကမၻာ့ကုလသမဂၢႏွင့္ အျခားယံုၾကည္အားထားေလာက္သည့္ အဖြဲ႔အစည္းႀကီးမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လူထုက်န္းမာေရးႏွင့္ ပညာေရးေစာင့္ေရွာက္ေပးမႈသည္ ကမၻာေပၚတြင္ အနိမ့္က်ဆံုးႏိုင္ငံမ်ားအတြင္း ရွိေန သည္ဟု ေဖာ္ျပခဲ့ၾကသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လူတဦးခ်င္း၀င္ေငြ (တဦးခ်င္း၏ ဂ်ီဒီပီတန္ဖိုး) သည္ ဖြံ႔ၿဖိဳးမႈနည္းပါးသည္ဆိုေသာ ကေမၻာဒီးယားႏွင့္ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ႏိုင္ငံမ်ားရွိ လူတဦးခ်င္း၀င္ေငြ၏ တ၀က္ေအာက္ပင္ ေလ်ာ့နည္းေနခဲ့ေပၿပီ။ အနာဂတ္ မ်ဳိးဆက္မ်ားအတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ႏွင့္ လားရာအနာဂတ္မွာ လံုး၀ ပိန္းပိန္းေမွာင္ေနေတာ့သည္။
အစဥ္အလာအရ ျမန္မာ့လူမႈအဖြဲ႔အစည္းသည္ တန္ဖိုးထားအပ္သည့္ အဖြဲ႔အစည္း (၃) ခု၊ “သား ၃ သား” ဟု ေခၚဆိုၾက သည့္ “ေက်ာင္းသား၊ ရဟန္း (ဘုရားသား)၊ စစ္သား” အေပၚ မွီတည္ေနသည္ဟု ဆိုေလ့ရွိၾကသည္။ ဤသား ၃ သားက ၿဗိတိသွ်ကိုလိုနီ လက္ေအာက္မွ လည္းေကာင္း၊ ဂ်ပန္က်ဴးေက်ာ္မႈမွ လည္းေကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးအတြက္ ညီၫြတ္စြာ တိုက္ယူေပးခဲ့ၾကသည္။ ၎သား ၃ သားက ႏိုင္ငံေတာ္သစ္အတြက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ အိပ္မက္မ်ား အသီးသီး ထားရွိခဲ့ၾကသည္။
ကံဆိုးသည္ဟုပင္ ဆိုရေတာ့မည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ လြတ္လပ္ေရးရၿပီး မၾကာမီမွာပင္ ကြန္ျမဴနစ္၊ ကရင္ႏွင့္အျခား တိုင္းရင္းသား သူပုန္မ်ားကို တိုက္ခိုက္ရင္း စစ္တပ္ကအလွ်င္အျမန္ပင္ အာဏာႀကီးထြားလာခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း လြတ္လပ္ေရးရၿပီး ေနာက္ပိုင္း ဤကာလတြင္ တပ္မေတာ္သည္ လူထုကေ႐ြးေကာက္တင္ေျမႇာက္သည့္ အရပ္သားအစိုးရ ထိန္းခ်ဳပ္မႈေအာက္ တြင္ပင္ ရွိေနခဲ့ေသးသည္။
၁၉၆၂ ခုႏွစ္ ေနာက္ပိုင္းမွစ၍ အလံုးစံု ေျပာင္းလဲသြားေတာ့သည္။ ယခုအခါ ကြယ္လြန္ခဲ့ၿပီျဖစ္ေသာ အာဏာရွင္ေဟာင္း ဦးေန၀င္းဦးေဆာင္သည့္ စစ္တပ္ (သား ၃ သားမွ စစ္သားလူတန္းစား) က ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ဘုရားသားေတာ္ ရဟန္း သံဃာမ်ားကို သစၥာေဖာက္ခဲ့သည္။ စစ္အာဏာျဖင့္ တိုင္းျပည္ကို အုပ္ခ်ဳပ္သကဲ့သို႔ ေက်ာင္းသား၊ သံဃာမ်ားႏွင့္ လူထု ကိုလည္း သတ္ျဖတ္ျခင္း၊ ေထာင္သြင္း အက်ဥ္းခ်ျခင္း၊ ႏွိပ္စက္ညႇဥ္းပန္းျခင္းမ်ား ျပဳက်င့္က်ဴးလြန္ခဲ့ၾကသည္။
အထက္ပါ ကဗ်ာကေဖာ္ျပသကဲ့သို႔ မ်ဳိးဆက္သစ္တိုင္း၏ အလားအလာေကာင္းမ်ားသည္လည္း အၫြန္႔ခ်ဳိးခံခဲ့ၾကရသည္။ ဗိုလ္ခ်ဳပ္မွဴးႀကီး သန္းေရႊဦးေဆာင္ေနသည့္ လက္ရွိ စစ္အာဏာရွင္ အစိုးရသည္လည္း ပိုမို၍ဆိုးရြား ၾကမ္းၾကဳတ္လြန္းသည့္ အစိုးရသာ ျဖစ္သည္။
မည္သည့္ ႏိုင္ငံမဆို ၎၏ျပည္သူမ်ားကို ေစာင့္ေရွာက္ကာကြယ္ေပးရန္အတြက္ စစ္သားမ်ား သို႔မဟုတ္ တပ္မေတာ္ တခု လိုအပ္ေၾကာင္း ျမန္မာႏိုင္ငံသားမ်ားက သေဘာေပါက္နားလည္ထားၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ျပည္သူကို သတ္ျဖတ္၊ ဖိႏွိပ္ေနမည့္ လက္နက္ကိုင္မ်ား မဟုတ္ရပါ။ ႏိုင္ငံတြင္ တန္ဖိုးထားအပ္သည့္ ႏိုင္ငံေတာ္အဖြဲ႔အစည္းတခုအေနျဖင့္ ရွိရပါမည္။ ျခစား ပ်က္ယြင္းေနသည့္ ဖိႏွိပ္ေရးယႏၲရား မျဖစ္ေစရပါ။ “စစ္သား” မ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ မ်ဳိးဆက္သစ္မ်ားကို ဆက္လက္ဖိႏွိပ္ ခ်ဳိးႏွိမ္ေနသည္ကေတာ့ အလြန္အက်ည္းတန္ဖြယ္၊ ရွက္ဖြယ္ကိစၥျဖစ္သကဲ့သို႔ ႏုိင္ငံ၏ အနာဂတ္ကိုလည္း အညြန္႔တုံးသြား ေစသည္။
သာမန္ျမန္မာျပည္သူမ်ားပင္ ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လြတ္လပ္ေရးဖခင္၊ ႏိုင္ငံ၏ ဗိသုကာႏွင့္ ယေန႔ေခတ္ ျမန္မာ့တပ္မေတာ္ကို စတင္တည္ေထာင္ခဲ့သည့္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၏ စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ စကားတခြန္းကို အမွတ္ရေနၾကပါေသးသည္။ “စစ္သား မဟုတ္ေသာ္လည္း တိုင္းျပည္အတြက္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံခဲ့ၾကတဲ့ သူေတြအမ်ားႀကီးပဲ။ ဒို႔စစ္သားေတြကပဲ အေရးပါတယ္ ဆိုတဲ့ အျမင္မ်ဳိးကိုေတာ့ ေျပာင္းလဲၾကဖို႔လိုတယ္” ဟု ဆိုခဲ့ဖူးပါသည္။
ပိုမိုေကာင္းမြန္သည့္ ျမန္မာ့အနာဂတ္သစ္ကို ဖန္တီးႏိုင္ရန္အတြက္ဆိုလွ်င္ ပထမဦးစြာ ျမန္မာျပည္သူမ်ားက မိမိတို႔၏ ေမွ်ာ္လင့္ယံုၾကည္ထားခ်က္မ်ားကို လက္ေျမႇာက္အရႈံးမေပးလိုက္ရန္ အထူးအေရးႀကီးပါသည္။ ေက်ာင္းသားမ်ားႏွင့္ ရဟန္း သံဃာမ်ား လက္တြဲပူးေပါင္း၍ ပိုမိုေကာင္းမြန္သည့္ အနာဂတ္ကို ၀ိုင္း၀န္းဖန္တီး တည္ေဆာက္ၾကရန္ လိုအပ္ပါသည္။
ဒုတိယ အေရးႀကီးဆုံးအခ်က္မွာ “စစ္သား” ဆိုသည့္ လူတန္းစားက ၎တို႔မူလ လာခဲ့ၾကသည့္ အခန္းက႑ေနရာသို႔ ျပန္ရန္လိုအပ္ၿပီး ႏိုင္ငံ၏တန္ဖိုးထားဖြယ္ အဖြဲ႔အစည္းတခုအျဖစ္ ဆက္လက္၍ဂုဏ္သိကၡာရွိစြာတည္ရွိေနႏိုင္ရန္ လိုအပ္ပါ သည္။ မိမိကိုယ္တိုင္ စြန္႔လႊတ္အနစ္နာခံမႈ၊ စည္းကမ္းေသ၀ပ္မႈႏွင့္ ျပည္သူမ်ားအေပၚ အလုပ္အေကၽြးျပဳရန္ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိး ႏွင့္ ခံယူေနထိုင္သြားမွသာ တပ္မေတာ္၏ အခန္းက႑သည္ အနာဂတ္သမိုင္း ေမာ္ကြန္းတြင္ရစ္ႏိုင္မည္ ျဖစ္သတည္း။ ။ [Top]
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ႏို၀င္ဘာ ၉ ရက္ ဧရာ၀တီ အင္တာနက္ စာမ်က္ႏွာမွ ရဲနည္ေရးသားသည့္ How to Save Burma's Future Generation? ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။ |
