ရဟန္းပ်ိဳ ေခါင္းေဆာင္တပါး ျဖတ္သန္းခဲ့ရေသာ ဘ၀ စာမ်က္ႏွာမ်ား
ရဲနည္/မဲေဆာက္ | ႏို၀င္ဘာ ၆၊ ၂၀၀၇
ထိုင္း-ျမန္မာနယ္စပ္ရွိ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕၏ ေမွာင္မည္းက်ဥ္းေျမာင္းသည့္ တိုက္ခန္းငယ္တခုတြင္ အသက္ ၂၄ ႏွစ္အရြယ္ ရဟန္းေတာ္ကတိုးတိတ္ညင္သာ အသံျဖင့္ “ဦးပဥၹင္းက သာမန္ရိုးရိုးရဟန္းေတာ္ တပါးပါပဲ”ဟု ဧရာ၀တီကို ေျပာျပ၏။
 |
| ရန္ကုန္ ဆႏၵျပပြဲတြင္ ဦးေဆာင္၍ အရွင္ေကာ၀ိဒ (ဘယ္ဘက္မွ တတိယေျမာက္) ခ်ီတက္ေနစဥ္ |
အမွန္ဆိုလ်ွင္ အရွင္ေကာ၀ိဒက ဤသို႔ သာမန္ရဟန္းတပါး မဟုတ္ပါ။ သူက ၿပီးခဲ့ေသာ စက္တင္ဘာလအတြင္း ျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ လမ္းမမ်ားေပၚတြင္ သံဃာထုကို ဦးေဆာင္ ဆႏၵျပ ခ်ီတက္ရာ၌ ေရွ႕ဆံုးတန္းက ဦးေဆာင္ပါ၀င္ခဲ့သည့္ ရဟန္းတပါး ျဖစ္သည္။
ဤခ်ီတက္ပြဲရက္မ်ားအတြင္းမွ စက္တင္ဘာလ ၂၂ ရက္ေန႔ အျဖစ္ အပ်က္ကိုေတာ့ သူ အစဥ္အျမဲ အမွတ္ရေနေတာ့မည္ ျဖစ္သည္။ သူၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရေသာ ဤအျဖစ္အပ်က္ကလည္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ သမုိင္း၀င္ေန႔တေန႔အျဖစ္ မွတ္တမ္းတင္ ေဖာ္ျပခံ ရမည့္ကိစၥ မ်ဳိးလည္း ျဖစ္သည္။
ယင္းေန႔က ခ်ီတက္ဆႏၵျပေနၾကေသာ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ျပည္လမ္းေပၚ စစ္ေၾကာင္းကို သူႏွင့္ ဦးေဆာင္သံဃာမ်ားက ေဒၚေအာင္ဆန္း စုၾကည္ ထိန္းသိမ္းခံထားရာ တကၠသိုလ္ရိပ္သာလမ္းဘက္သို႔ ခ်ဳိးေကြ႔၍ လမ္းေၾကာင္းေျပာင္းရန္ ဆံုးျဖတ္ခဲ့သည္။
“ဦးပဥၹင္းတို႔ ျဖစ္ေစခ်င္တာက ဦးပဥၹင္းတို႔ေလးစားျမတ္ႏိုးရတဲ့ အမ်ိဳးသားေခါင္းေဆာင္ကို လူထုေတြ၊ သံဃာေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံု ေစခ်င္တယ္”ဟု သူက ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေျပာျပသည္။ သူႏွင့္ အျခားဦးေဆာင္ သံဃာမ်ားက လမ္းပိတ္ထားေသာ လံုထိန္း ရဲမ်ားႏွင့္ ေအာင္ျမင္စြာ ညိႇႏိႈင္းေဆြးေႏြးႏိုင္ခဲ့၍ စစ္ေဆးေရးဂိတ္မ်ားပြင့္သြားသည္။ လူထုပရိသတ္မ်ား၏ လက္ခုပ္သံမ်ားလည္း ဆူညံသြားခဲ့ကာ လမ္းထဲသို႔ ျဖတ္၍ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ ခ်ီတက္လာႏိုင္ခဲ့ေတာ့သည္။
အခ်ိန္ပိုင္းအတြင္းမွာပင္ စစ္ေၾကာင္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အိမ္ေရွ႕ေရာက္ရွိလာခဲ့သည္။ ရဟန္းမ်ားက ဆႏၵျပ စစ္ေၾကာင္းကို ရပ္လိုက္ကာ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္အိမ္ေရွ႕ဘက္သို႔ မ်က္ႏွာမူလိုက္ၾကသည္။ သံဃာမ်ား၏ေနာက္တြင္ လူထုကလည္း လက္မ်ားကို ခ်ိတ္ဆက္ကာ သံဃာမ်ားကို ၀န္းရံထားၾကသည္။
“ဦးပဥၹင္းတို႔ေရွ႕မွာေတာ့ လံုျခံဳေရးခ်ထားတဲ့တပ္ေတြက သံဒိုင္းေတြနဲ႔ ကာၿပီး ရပ္ေနၾကတယ္။ တင္းတင္းမာမာပဲ။ ျခံကိုေတာ့ ပိတ္ဆို႔ထားၾကတယ္”ဟု အရွင္ ေကာ၀ိဒက အသက္ရႈသံျမင့္လာၿပီး ေျပာသည္။ “ဦးပဥၹင္းတို႔လည္း ေမတၱာ သုတ္စရြတ္တယ္၊ ဦးပဥၹင္းထင္တာေတာ့ ေဒၚစုက ေမတၱာသုတ္ရြတ္ေနၾကတာကို ၾကားမယ္ထင္တယ္။ သူ႔အိမ္ေရွ႕ကို ထြက္လာ ၿပီး သံဃာေတြနဲ႔ လူထုကို လာႏႈတ္ဆက္တယ္။ ဒကာတို႔ ဓတ္ပုံမွာျမင္ရတဲ့အတိုင္းၿခံ၀မွာ လက္အုပ္ခ်ီလို႔ေပါ့၊ လူေတြက စိတ္မထိန္းႏိုင္ၾကဘူးမ်က္ရည္ေတြက်ၿပီး ငိုၾကတယ္၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ မၾကာခင္ လြတ္ေျမာက္ပါေစ၊ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ က်န္းမာပါေစလို႔ လူေတြက ေႂကြးေၾကာ္ၾကတာေပါ့”ဟုလည္း အရွင္ ေကာ၀ိဒ က ေျပာသည္။
ဤအခ်ိန္တဒဂၤက စိတ္လႈပ္ရွားဖြယ္ အထြဋ္အထိပ္ျဖစ္ေနခဲ့သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ရက္သတၱပတ္မ်ားက အရွင္ေကာ၀ိဒအေန ျဖင့္ ဤသို႔ၾကံဳေတာင့္ၾကံဳခဲ အေနအထားမ်ဳိး ျဖစ္ပ်က္လာလိမ့္မည္ဟု ေတြးပင္ မေတြးမိခဲ့။ အခုေတာ့ ရက္ပိုင္းအတြင္း၊ အခ်ိန္တိုအတြင္း အေျပာင္းအလဲမ်ား ျဖစ္လာခဲ့သည္။
သူ မဲေဆာက္ၿမိဳ႕သို႔ေရွာင္တိမ္းေရာက္သည့္ေန႔ ေအာက္တိုဘာလ ၁၈ ရက္ေန႔တြင္ စစ္အစိုးရ၏ “ျမန္မာ့အလင္း” သတင္းစာက သူ႔ကို ရန္ကုန္ၿမိဳ႕၊ နန္းဦးေက်ာင္း၀င္းအတြင္း ေပါက္ကြဲေစတတ္သည့္ ယမ္းျပင္း တီအန္တီ ၄၈ ေတာင့္ကို
၀ွက္ထားသူ ဘုန္းႀကီးဟု အမည္တပ္ေဖာ္ျပလာခဲ့သည္။
“ဦးပဥၹင္းက သူတို႔ေျပာေနတဲ့ အဲသည္ေဖာက္ခြဲေရးပစၥည္းဆိုတာေတြ ဘာမွန္းေတာင္ မသိပါဘူး” သူက ေအးေအး ေဆးေဆးပင္ တုံ႔ျပန္သည္။ “ဦးပဥၹင္းဘ၀ တေလွ်ာက္လံုးမွာ ဗုဒၶက သြန္သင္ဆံုးမမႈအတိုင္းပဲ ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ့နည္းကိုပဲ က်င့္ၾကံ လာခဲ့တာပါ။ ဘုိးဘြားဘီဘင္ လက္ထက္ကတည္းက ထိန္းသိမ္းလာခဲ့တဲ့ ပရိယတၱိ၊ ပဋိပတၱိ၊ ပဋိေ၀ဓ ဆိုတဲ့ ဗုဒၶဘာသာ
တာ၀န္ေတြကို တဘ၀လုံးထမ္းေဆာင္ခဲ့တာပါ”ဟု အရွင္ေကာ၀ိဒ က ေျပာသည္။
အရွင္ ေကာ၀ိဒ ကံေကာင္းသည္ဟု ဆိုရမည္။ လံုလံုျခံဳျခံဳပုန္းေအာင္း တိမ္းေရွာင္ႏိုင္ခဲ့ၿပီး ထိုင္းနယ္စပ္သို႔လည္း လြတ္ေျမာက္စြာ ထြက္ေျပးလာႏိုင္ခဲ့သည္။
ရဟန္းေတာ္မ်ားဦးေဆာင္သည့္ လူထုဆႏၵျပပြဲမ်ား မျဖစ္မီကာလအထိ သူ၏ဘ၀က ရဟန္းတပါးအျဖစ္သာ ရိုးရိုး ကုတ္ကုတ္ရွိခဲ့သည္။ သူက အသက္ ၁၂ ႏွစ္အရြယ္ကပင္ ကိုရင္အျဖစ္ သာသနာ့ေဘာင္အတြင္း ၀င္လာခဲ့သူ ငယ္ျဖဴ သံဃာတပါး ျဖစ္ၿပီး သူ၏ ဇာတိျဖစ္ေသာ ရခိုင္ျပည္နယ္ အေနာက္ဘက္ အမ္းၿမိဳ႕တြင္ သာသနာ့ေဘာင္တြင္း စတင္
၀င္ေရာက္ခဲ့သည္။ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို ၿမိဳ႕၏နာမည္ႀကီးဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းျဖစ္ေသာ ပဏၰိတရာမေက်ာင္းတြင္ ကိုရင္ဘ၀ ႏွင့္ဆည္းပူး ေလ့လာခဲ့ၿပီး အသက္ ၂၀ အရြယ္တြင္ ပထမႀကီးတန္းေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ရန္ကုန္သို႔ႂကြလာ ၿပီး ဓမၼာစရိယ စာခ်ဆရာေတာ္တပါးျဖစ္ရန္ ရည္သန္၍ ဗုဒၶစာေပက်မ္းဂန္မ်ားကို ဆက္လက္ဆည္းပူးေနခဲ့သည္။
စက္တင္ဘာလဆန္းပိုင္းတြင္ စစ္အစိုးရလံုျခံဳေရးတပ္ဖြဲ႕မ်ားႏွင့္ လူရမ္းကားမ်ားက ျမန္မာႏိုင္ငံ အလယ္ပိုင္းရွိ ပခုကၠဴၿမိဳ႕ တြင္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာေမတၱာသုတ္ရြတ္ဆို ဆႏၵျပေနေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ားကို အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲ ရိုက္ႏွက္ ဖမ္းဆီးျခင္းမ်ား ျဖစ္လာခဲ့သည္ကို ၾကားလာခဲ့ရသည္။ “ဗုဒၶဘာသာ ကိုးကြယ္တဲ့ႏိုင္ငံတခုမွာ ဒီလိုျဖစ္ရတယ္ဆိုတာ ၾကားလို႔မွ ယံုႏိုင္စရာ မရွိပါဘူး”ဟု အရွင္ေကာ၀ိဒ က မိန္႔သည္။
ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဘီဘီစီ ျမန္မာပိုင္းအစီအစဥ္ ေရဒီယိုမွ သံဃာ့တပ္ေပါင္းစုဟုေခၚေသာ ေျမေအာက္ သံဃာ့အဖြဲ႔အစည္း အေၾကာင္းလည္း ၾကားလာရသည္။ ၎အဖြဲ႔က အစိုးရတပ္ဖြဲ႔မ်ား၏ ရက္စက္စြာေစာ္ကားက်ဴးလြန္မႈမ်ား အတြက္ ျပန္လည္ေတာင္းပန္ရန္ ေတာင္းဆိုခဲ့ၿပီး မဟုတ္ပါက စစ္အစိုးရအာဏာပိုင္မ်ားကို ပတၱနိကၠဳဇၨနကံေဆာင္ သပိတ္ ေမွာက္မည္ဟုလည္း ေၾကညာခဲ့ၾကေၾကာင္း သတင္းမ်ားကိုလည္း သူၾကားေနခဲ့ရသည္။
“ဦးပဥၹင္းက ဒီသံဃာ့တပ္ေပါင္းစုအဖြဲ႔ထဲက မဟုတ္ပါဘူး။ ေရဒီယုိေတြမွာ အင္တာဗ်ဴးလုပ္သြားတဲ့ ရဟန္းေတြနဲ႔လည္း တခါမွ မေတြ႔ဖူးပါဘူး”ဟု အရွင္ ေကာ၀ိဒ က ေျပာျပသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဤအဖြဲ႔ကေတာင္းဆိုသည့္ လူထု၏
စား၀တ္ေနေရးဒုကၡမ်ား ေျဖရွင္း ေပးေရး၊ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား လႊတ္ေပးေရး၊ အမ်ဳိးသားျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရး အတြက္ ေဆြးေႏြးေရး အခ်က္မ်ားကို ေတာ့ သူေထာက္ခံသည္။
“လူထုနဲ႔ သံဃာေတြဆိုတာ ဒကာနဲ႔ ဆရာေတြ၊ အျပန္အလွန္ အမွီသဟဲျပဳေနၾကရတာပါ။ လူေတြငတ္ေနၾကတဲ့အခ်ိန္မွာ ရဟန္းေတြက လည္း ဘယ္လိုေနႏိုင္ရက္ပါ့မလဲ”ဟု သူက ေျပာျပသည္။
ရန္ကုန္ၿမိဳ႕တြင္း လွည့္လည္ခ်ီတက္ဆႏၵျပေနၾကသည့္ စက္တင္ဘာလ ၁၉ ရက္ ေန႔တြင္ သံဃာမ်ားကို လူထု ၁,၅၀၀ ခန္႔က စတင္ပူးေပါင္းလာခဲ့သည္။ ၀င္ေရာက္ပူးေပါင္းလာသူ အမ်ားစုက တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားမ်ား ျဖစ္သည္။ ဤတြင္ဆႏၵျပ ခ်ီတက္ပြဲမ်ားကို ၿငိမ္းခ်မ္းစြာဆက္လက္ထိန္းသိမ္းႏိုင္ေရးအတြက္ ဦးေဆာင္ ေကာ္မတီတရပ္ဖြဲ႔စည္းရန္ လိုအပ္လာၿပီ ျဖစ္ေၾကာင္း အရွင္ေကာ၀ိဒ က ရွင္းျပသည္။
အရွင္ေကာ၀ိဒႏွင့္ အျခားေသာသံဃာမ်ားက ဆႏၵျပေနၾကသူမ်ား၏ဆံုရပ္ျဖစ္သည့္ ဆူးေလေစတီရင္ျပင္ေတာ္ေပၚတြင္ စုဆံုၾကၿပီး သံဃာ့ကိုယ္စားလွယ္အဖြဲ႔ကို ၁၅ ဦးျဖင့္ ဖြဲ႔စည္းခဲ့ၾကသည္။
စက္တင္ဘာလ ၂၇ ရက္ေန႔ေရာက္ေသာအခါ စစ္အစိုးရက အၾကမ္းဖက္ၿဖိဳခြဲမႈမ်ား စတင္လာခဲ့ၿပီး ေသြးထြက္သံယိုမႈမ်ား ႏွင့္ အတူ အေျခအေနက အႏၱရာယ္ရွိလာသည္။ ရဟန္းအမ်ားလည္း ဖမ္းဆီးခံရမည္စိုး၍ ရန္ကုန္မွ စတင္ထြက္ေျပးခဲ့ၾက ေတာ့သည္။ အရွင္ေကာ၀ိဒလည္း သကၤန္းခၽြတ္၊ အရပ္၀တ္လဲကာ ရန္ကုန္မွ မိုင္ ၄၀ အကြာခန္႔ရွိ ရြာတရြာသို႔ ေျပးလႊား တိမ္းေရွာင္ခဲ့ရေတာ့သည္။ ဤေနရာတြင္ အခန္းထဲမွ မထြက္ဘဲ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ၾကာ ပုန္းေအာင္းေနခဲ့ရသည္။
ဤသို႔သာ မပုန္းေအာင္းဘဲေနပါက “ဒီမွာ ဦးပဥၹင္းကို ခုလိုေတြ႔ရမွာေတာင္ မဟုတ္ဘူး”ဟု သူက ေျပာသည္။
“အေျခအေနအရ လူ၀တ္လဲထားေပမယ့္ သိကၡာမခ် မျခင္း သံဃာဘ၀မွာ ရွိပါတယ္”ဟု လည္း ေျပာသည္။
ပုန္းေအာင္းေနစဥ္ သူ႔အတြက္ မိတ္ေဆြမ်ားႏွင့္ ေထာက္ခံသူမ်ားက အစားအေသာက္မ်ား ယူလာေပးၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ဤသို႔ ေထာက္ပံ့ကူညီေပးၾကသည္ကပင္ လြယ္ကူေသာကိစၥမဟုတ္။
“ဦးပဥၹင္းက အေပါ့အေလးသြားဖို႔ ပလတ္စတစ္အိတ္ကို သံုးရတယ္၊ ဦးပဥၹင္းလည္း သိပ္စိုးရိမ္ေနတယ္။ ဘာလုပ္လုပ္ အိမ္နီးခ်င္းေတြက ဦးပဥၹင္းရွိေနတယ္၊ ဒီအခန္းထဲမွာ လူရွိေနတယ္ဆိုတာ ရိပ္မိသြားမွာ စိုးရိမ္ေနရတာေပါ့”ဟု အရွင္ေကာ၀ိဒက ေျပာသည္။
မ်ားမၾကာမီပင္ သူ၏ေမြးစားမိခင္ဟုေခၚသည့္ ရဟန္းဒကာမကို အာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးခဲ့ေၾကာင္း သတင္းၾကားလွ်င္ ၾကားျခင္း ယခုပုန္းခိုေနရာ၌ ဆက္လက္၍ မလံုျခံဳေတာ့ေၾကာင္း ဆံုးျဖတ္လိုက္ရေတာ့သည္။
“ညႀကီးမင္းႀကီးထဲမွာ ဦးပဥၹင္း ဖိနပ္မပါဘဲ ေျပးခဲ့ရတယ္၊ ရန္ကုန္ကားလမ္းမႀကီးအတိုင္း ဦးပဥၹင္းေျပးလာခဲ့ရတယ္” ဟု သူက ေျပာျပသည္။
ရန္ကုန္ေရာက္ေသာအခါ ႏွစ္ပတ္ေက်ာ္ၾကာမွ် မရိတ္မသင္ဘဲ ထားေသာ ဆံပင္ကို အေရာင္ဆိုးလိုက္သည္။ ေစ်းထဲမွ ေနကာမ်က္မွန္အနက္တခုကိုလည္း ၀ယ္တပ္လိုက္သည္။ ေနာက္ ဆႏၵျပပြဲတြင္ ဆုံခဲ့ဖူးေသာ၊ မဲေဆာက္တြင္ သြား၍ အလုပ္လုပ္ဖူးေသာ မိတ္ေဆြမ်ားကိုေတြ႔ရန္ စနည္းနာရသည္။ ၎တို႔ထံမွ အလုပ္သမားအခြင့္အေရး အတြက္ လႈပ္ရွား ေနသူတဦး၏တယ္လီဖုန္းနံပတ္ကိုရလာခဲ့ၿပီး ေနာက္ရက္အနည္းငယ္တြင္ေတာ့ နယ္စပ္သို႔သြားမည့္ ဘတ္စ္ကားတစီးေပၚ သူတက္၍ လြတ္ေျမာက္ရာအရပ္သို႔ ဦးတည္ခဲ့ေတာ့သည္။
ကံေကာင္းသည္မွာ မွတ္ပံုတင္ကတ္ျပားအတုကို ျပ၍ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ ၈ ခုကို ျဖတ္ေက်ာ္လာႏိုင္ခဲ့ၿပီး နယ္စပ္ၿမိဳ႕ ျမ၀တီ သို႔ ေအာက္တိုဘာ ၁၇ ရက္ေန႔တြင္ ေရာက္လာခဲ့သည္။ ေနာက္တေန႔နံနက္တြင္ ေသာင္ရင္းျမစ္ကိုျဖတ္ၿပီးထိုင္းႏိုင္ငံဘက္ ျခမ္း မဲေဆာက္သို႔ ေရာက္ရွိလာခဲ့ေတာ့သည္။
“ဦးပဥၹင္းက ဒီကို တေခါက္မွ မေရာက္ဘူးေတာ့ စိုးရိမ္တာေပါ့၊ ေစ်းထဲေရာက္လို႔ တယ္လီဖုန္းေခၚေတာ့ ဟိုဘက္က
တာ၀န္ယူမယ္လို႔ေျပာေတာ့မွ ဦးပဥၹင္းရင္ထဲမွာ ဆုိ႔ေနတဲ့ အလုံးႀကီး က်သြားတာေပါ့”ဟု အရွင္ေကာ၀ိဒက ေျပာသည္။
အခုေတာ့ သူေၾကာက္ရြံ႔စိုးရိမ္စိတ္ ေလ်ာ့ပါးသြားၿပီး သူက အမ်ားႀကီး ကံေကာင္းသည္ဟု ဆိုရမည္။ သူက ေအာက္တိုဘာ လထုတ္ ဧရာ၀တီမဂၢဇင္းပါ ဓာတ္ပုံမ်ားကို ၫႊန္ျပ၍ “ဦးပဥၹင္းၾကားတယ္။ ဦးပဥၹင္းတို႔အဖြဲ႔ထဲက သံဃာ ၈ ပါး ေပ်ာက္ေန ေသးတယ္။ အျခား ၆ ပါးကေတာ့ ေျပးလႊားပုန္းေအာင္းေနၾကရတယ္” ဟု ေျပာလာသည္။
 |
| ေရႊတိဂံုဘုရားေပၚတြင္ ရြတ္ဆိုဆုေတာင္းေနၾကသည့္ သံဃာမ်ား၏ ဓာတ္ပံုကို အရွင္ေကာ၀ိဒက ျပန္ၾကည့္ေနစဥ္ |
သူထိုင္းႏိုင္ငံေရာက္ေနေသာ္လည္း အခ်ိန္မေရြး ျပန္ဖမ္းဆီးခံရႏိုင္သည္။ ထုိင္းႏိုင္ငံမွ ျမန္မာႏိုင္ငံသို႔ အတင္းအက်ပ္ျပန္ပို႔ ခံရႏိုင္သည္ကိုလည္း သိေနသည္။
အရွင္ေကာ၀ိဒ က ထိုင္းႏိုင္ငံရွိ ကုလသမဂၢဒုကၡသည္ဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီး႐ုံးတြင္ ဒုကၡသည္အျဖစ္ ေလွ်ာက္ထားရန္ အစီအစဥ္ရွိေၾကာင္း၊ တတိယႏိုင္ငံတခုခုတြင္ ႏိုင္ငံေရး ခိုလႈံခြင့္ရရန္ ဆက္ႀကိဳးစားမည္ျဖစ္ေၾကာင္း ေျပာျပသည္။ သူ၏ ဆုံးျဖတ္ခ်က္မွန္ပါသည္။
ျပန္ပုိ႔ခံရလ်ွင္ ေထာင္ခ်ခံရ၍ ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္ခံရမည္မွာ က်ိန္းေသေသာေၾကာင့္ပင္။ [Top]
၂၀၀၇ ခုႏွစ္ ႏုိ၀င္ဘာ ၁ ရက္ေန႔က ဧရာ၀တီ အင္တာနက္စာမ်က္ႏွာတြင္ ရဲနည္ ေရးသားသည့္ Monk Who Led Marchers to Suu Kyi's House Escapes to Thailand ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။ |
