ေစတနာအေကာင္းနဲ႔ လုပ္ရပ္အလြဲ
ဘာေတးလ္ လင့္တနာ | ဒီဇင္ဘာ ၁၉၊ ၂၀၀၇

ရွမ္းလူမ်ဳိးမ်ား၏ ေတာ္လွန္ေရးအဖြဲ႔က အမ်ဳိးသားလြတ္ေျမာက္ေရးလႈပ္ရွားမႈအတြက္ မူးယစ္ေဆး၀ါးျဖင့္ ေငြရွာ၍ မေဆာင္ရြက္ခဲ့ပါဟု ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဤျဖစ္ရပ္မွာ အမွန္ပင္ ျဖစ္ေနခဲ့သည္။

ဤစာအုပ္ေခါင္းစဥ္က တလြဲေတြးေစႏိုင္စရာ ရွိသည္။ တခုမဟုတ္ တခုဆိုသည့္ ေရြးခ်ယ္စရာကိစၥမ်ဳိး မဟုတ္ပါ။ ႏွစ္ခု စလံုးလည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၅ ႏွစ္က ေလ့လာသံုးသပ္သူမ်ားက ခြန္ဆာ၏ ေမာင္တိုင္းတပ္မေတာ္သည္ မူးယစ္ ေဆးေရာင္းေနသည့္ စစ္တပ္ဟု ဆိုခဲ့ၾကသလို၊ တနည္း ႏိုင္ငံေရးအဖြဲ႔အစည္း တခုဟု ေျပာၾကသူမ်ားလည္း ရွိသည္။ ႏွစ္ခုစလံုး ျဖစ္ခဲ့သည္ကေတာ့ အမွန္။

ရွမ္းမ်ဳိးခ်စ္အမ်ားစုက ခြန္ဆာထံ ခိုလႈံပူးေပါင္းခဲ့ၾကသည္။ အေၾကာင္းက သူ႔ထံ တြင္ အာဏာရွိေနသလို၊ ေငြေၾကးလည္း ေတာင့္တင္းသည္။ ထိုရွမ္းမ်ဳိးခ်စ္မ်ားက ေရႊႀတိဂံေဒသရွိ မူးယစ္ေဆး၀ါး ေရာင္း၀ယ္ေရးကိစၥအေပၚ နည္းနည္းမွ် စိတ္မ၀င္ စားခဲ့ၾကပါ။ သို႔ေသာ္လည္း က်န္သည့္ ပူးေပါင္းလာသူမ်ားလည္း ရွိပါေသးသည္။ ၎တို႔က တရုတ္လူမ်ဳိးမ်ားျဖစ္ၿပီး ရွမ္းယဥ္ေက်းမႈ အဓြန္႔ရွည္ေရးထက္ မူးယစ္ ေဆး၀ါး ကုန္သြယ္ဖို႔ ပိုအားသန္ခဲ့ၾကသည္။

အလားတူပင္ ၀ျပည္ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရးပါတီႏွင့္ ၎၏တပ္မေတာ္တြင္လည္း သူတို႔လူမ်ဳိးမ်ားအေရးအတြက္ ပူပန္ၾကေသာ ၀လူမ်ဳိး ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားကို ဆြဲေဆာင္ႏိုင္ခဲ့သလို၊ တရုတ္တိုင္းရင္းသား အမ်ားစုျဖစ္သည့္ ဘိန္းကုန္သည္မ်ားလည္း ေရာေႏွာပါ၀င္ေနခဲ့ၾကသည္။

သို႔ေသာ္လည္း တြမ္ ကေရမာ (Tom Kramer) ေျပာသလို၊ “ဘိန္းကုန္ကူးမႈကို ထိန္းခ်ဳပ္ကိုင္ထားသူမ်ားမွာ ရွမ္းျပည္နယ္ အတြင္းရွိ ၀ျပည္ေသြးစည္းညီၫြတ္ေရးပါတီ (UWSA) ကဲ့သို႔ေသာ လက္နက္ကိုင္တပ္ဖြဲ႔မ်ား မဟုတ္ၾက။ အင္အားေကာင္း သည့္ တရုတ္စီးပြားေရးအုပ္စုႀကီးမ်ား ျဖစ္သည္”ဟု ယူဆသံုးသပ္လွ်င္ မွားပါလိမ့္မည္။ ဤအဆိုမွာ စစ္အစိုးရ၏ ျမန္မာ မူးယစ္ႏွိမ္နင္းေရး ဗဟိုအဖြဲ႔ေခါင္းေဆာင္ ဗိုလ္မွဴးႀကီးခမ္းေအာင္၏ ေလသံကိုလိုက္၍ ေျပာျခင္းမွ်သာ ျဖစ္ပါလိမ့္မည္။ သူက “အမ်ားစုက တရုတ္စီးပြားေရးအုပ္စုေတြပါ။ သူတို႔က အဆက္အသြယ္ေကာင္းေကာင္းရွိၿပီး ျပည္ပကေန ေငြေၾကးေထာက္ပံ့ ေပးေနၾကတယ္။ သူတို႔အတြင္းစည္းထဲထိ ထိုးေဖာက္ႏိုင္ဖို႔က က်ေနာ္တို႔အတြက္ ခက္ပါတယ္။” ဟု ဆိုခဲ့ပါေသးသည္။

မၾကာေသးမီက ထြက္ေပၚလာသည့္ ေလ့လာမႈတခုျဖစ္ေသာ “တရုတ္မ်ား၏ ဆက္စပ္ပတ္သက္ေနမႈ၊ ျမန္မာႏွင့္ တရုတ္ ႏိုင္ငံအၾကား နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္ မူးယစ္ေဆး၀ါး ကုန္ကူးမႈ” “The Chinese Connection: Cross-Border Drug Trafficking between Myanmar and China”  ဟု အမည္ရသည့္ ကို-လင္း ခ်င္း ႏွင့္ ရွယ္လ္ဒြန္ အိက္စ္ ဇန္း (Sheldon X Zhang) တို႔ ေရးသားသည့္ စာတမ္းတြင္ ဤတရုတ္စီးပြားေရးအုပ္စုမ်ားက ခ်ယ္လွယ္ေနသည္ ဆိုသည့္အျမင္ကို ေခ်ဖ်က္ စိန္ေခၚခဲ့ၾကသည္။ “မိမိတို႔ ေလ့လာေတြ႔ရွိရသမွ်တြင္ မူးယစ္ေဆး၀ါးကုန္သြယ္မႈႏွင့္ သမားရိုးက် ရာဇ၀တ္မႈမ်ား က်ဴးလြန္ ေနၾကသည့္ အဖြဲ႔အစည္းမ်ားအၾကားတြင္ စနစ္တက် ဆက္စပ္မႈဟူ၍ အေထာက္အထား အနည္းငယ္မွ်သာရွိပါသည္။ ေတြ႔ရွိရသည့္အခ်က္မ်ားအရ ရာဇ၀တ္ဂိုဏ္းရာဇာမ်ား၏ ထိပ္သီးေခါင္းေဆာင္ တဦးတေယာက္မွ် မူးယစ္ေဆး ကုန္သြယ္မႈ တြင္ ပါ၀င္ေနသည္ကို မေတြ႔ရပါ။ သို႔ေသာ္လည္း မိမိတို႔ေသခ်ာေျပာႏိုင္သည့္အခ်က္မွာ ေဟာင္ေကာင္၊ ထိုင္၀မ္၊ သို႔မဟုတ္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုတြင္ ရွိေနၾကသည့္ ရာဇ၀တ္ဂိုဏ္မ်ားမွာ နယ္စပ္ျဖတ္ေက်ာ္၍ မူးယစ္ေဆး ကုန္သြယ္မႈမ်ားတြင္ အထူးတက္တက္ႂကြႂကြ ေဆာင္ရြက္ေနသူမ်ား မဟုတ္ၾကပါ”။

ဤရာဇ၀တ္ဂိုဏ္မ်ားက မူးယစ္ေဆး၀ါးကိစၥမ်ားႏွင့္စာလွ်င္ တရုတ္ႏိုင္ငံအတြင္း၌ ပို၍အက်ဳိးအျမတ္ျဖစ္ႏိုင္ေသာ ရင္းႏွီး ျမႇဳပ္ႏွံမႈ အမ်ားအျပားကို ေဆာင္ရြက္စရာ ရွိေနပါသည္။ ခ်င္းႏွင့္ ဇန္းတို႔၏ ေလ့လာေတြ႔ရွိခ်က္အရ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ တရုတ္ ႏိုင္ငံသို႔ ေရာက္လာေသာ မူးယစ္ေဆး၀ါးမ်ားသည္ “အဓိကအားျဖင့္ စနစ္တက်စုစည္း ဆက္စပ္ထားမႈ မရွိသည့္ တသီး ပုဂၢလ လူမ်ားက သယ္ေဆာင္ေရာင္း၀ယ္ေနၾကသည္” ဟု ဆိုသည္။ ထိုသူမ်ားက စီးပြားေရးအုပ္စုႀကီးမ်ားႏွင့္ ကင္းလြတ္၍ တဦးခ်င္းသေဘာျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ေနၾကျခင္း ျဖစ္သည္။

သို႔ေသာ္လည္း ဤသို႔တဦးခ်င္း သီးသန္႔လြတ္လပ္စြာ ေဆာင္ရြက္ေနၾကသူမ်ားက (UWSA) ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာ ေဒသ အတြင္း၌ ဘိန္းျဖဴခ်က္လိုလွ်င္၊ စိတ္ႂကြေဆးျပားမ်ားထုတ္လိုလွ်င္ အဖြဲ႔အစည္း၏ ထိပ္ပိုင္း ေကာ္မတီေခါင္းေဆာင္မ်ားထံမွ ခြင့္ျပဳခ်က္ရယူရမည္ကေတာ့ အမွန္ပင္ ျဖစ္သည္။ အထူးသျဖင့္ ဥကၠ႒ေပါက္ယူခ်န္း (Bao Yuchang) ႏွင့္ ၎၏ ညီအစ္ကို မ်ားက ဦးေဆာင္ေနၾကပါသည္။ ဤခြင့္ျပဳခ်က္အတြက္ အဖိုးအခေပးၾကရၿပီး ၎၀င္ေငြျဖင့္ UWSA ႏွင့္ သူတို႔၏ မဟာမိတ္ အဖြဲ႔မ်ား လႈပ္ရွားမႈ အသက္ဆက္ေနႏိုင္ၾကျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔အျပင္ ၎တို႔ကိုယ္ပိုင္ဘိန္းခ်က္ စက္ရံုမ်ားမွလည္း ၀င္ေငြ ရၾကပါလိမ့္ဦးမည္။

မူးယစ္ေဆးလုပ္ငန္းမွ ရသည့္ေငြမ်ားကို အျမဲတေစ အေကာင္းကိစၥမ်ားအတြက္ခ်ည္း ဉာဏ္ရွိစြာ အသံုးခ်ၾကသည္ေတာ့ မဟုတ္ပါ။ သန္းႏွင့္ခ်ီ၍ အိပ္ထဲထည့္၊ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံထားၾကသည္လည္း ရွိပါသည္။ ဇိမ္ခံဟိုတယ္မ်ား၊ ကာဆီႏိုမ်ား၊ ေဘာင္း လင္းကစားရံုမ်ား၊ အေျခာက္မ်ား ကျပၾကသည့္ ေဖ်ာ္ေျဖပြဲမ်ားတြင္ ျမႇဳပ္ႏွံရင္းႏွီးထားၾကပါသည္။ အထူး ဆင္းရဲမြဲေတေနၾက သည့္ ေတာင္ေပၚေနျပည္သူမ်ား၏ လိုအပ္ခ်က္မ်ားအတြက္ သံုးခဲ့ၾကသည္ မဟုတ္ပါ။

ကေရမာေရးသည့္ စာအုပ္တြင္ အားေကာင္းခ်က္မွာ လက္ရွိလုပ္ကိုင္ေဆာင္ရြက္ေနၾကသူမ်ားကို ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က်ေတြ႔ ဆံုေမးျမန္း၍ တင္ဆက္ထားျခင္း ျဖစ္သည္။ အားနည္းခ်က္မွာ UWSP ေခါင္းေဆာင္မ်ား၊ ဗိုလ္မွဴးႀကီးခမ္းေအာင္ကဲ့သို႔ ေသာ လူပုဂၢိဳလ္မ်ားက ေျပာထားသည့္အတိုင္း ယံုၾကည္ေဖာ္ျပထားျခင္း ျဖစ္သည္။ မ်က္ႏွာမပ်က္လို၍လည္း ဤသို႔ေဖာ္ျပ ျခင္း ျဖစ္ႏိုင္ပါသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ကေရမာက ေမးခြန္းထုတ္ရာ၌ ၾကံဳရသည့္ ျဖစ္ရပ္မ်ားလည္း ထူးထူးျခားျခားရွိေနေသး သည္။ ဥပမာအားျဖင့္- သူက ကိုးကား၍ ျပန္လည္ေဖာ္ျပခဲ့ရာတြင္ UWSP ၏ အထူးၾသဇာရွိသည့္ ေခါင္းေဆာင္ ေရွာင္မင္း လ်န္ (Xiao Min Liang) က ၎တို႔ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာ ေဒသမ်ားအတြင္း၌ “၁၉၉၈ ခုႏွစ္ကာလတိုင္” ဘိန္းျဖဴခ်က္စက္ရံုမ်ား ႏွင့္ စိတ္ႂကြေဆးျပားထုတ္စက္ရံုမ်ား ရွိခဲ့ေၾကာင္း ၀န္ခံေျပာဆိုခဲ့ျခင္း ျဖစ္သည္။ “ေနာက္ပိုင္း က်ေနာ္တို႔က ဒီစက္ရံုေတြ အားလံုးကို တရား၀င္ပိတ္ပင္ တားျမစ္လိုက္တယ္” ဟု ေျဖခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္လည္း ကေရမာကေဖာ္ျပရာတြင္ ၂၀၀၅ ခုႏွစ္၊ စက္တင္ဘာလ ဤသို႔ ပိတ္ပင္တားျမစ္ၿပီးေနာက္ ၇-ႏွစ္အၾကာတြင္ UWSA ေဒသမွထြက္လာသည့္ ဘိန္းျဖဴ ၅၀၀ ကီလို ဂရမ္ကို ျမန္မာအာဏာပိုင္မ်ားက ဖမ္းဆီးရမိေၾကာင္းလည္း ေရးထားခဲ့သည္။ ထိုင္းႏိုင္ငံေျမာက္ပိုင္းႏွင့္ လာအိုကိုျဖတ္၍ ဘိန္းျဖဴ အေျမာက္အမ်ား ထြက္ရွိေနၾကဆဲ ျဖစ္သည္။ ဤမူးယစ္ေဆး၀ါးမ်ားကလည္း UWSA ႏွင့္ ၎၏မဟာမိတ္တပ္ မ်ား ထိန္းခ်ဳပ္ထားရာေဒသရွိ စက္ရံုမ်ားမွ လာေနၾကျခင္းလည္း ျဖစ္သည္။

UWSP ၀တပ္ဖြဲ႔ကို လူဆိုးႀကီးအျဖစ္ ပံုေဖာ္ျခင္းျဖင့္ အက်ဳိးထူး မရွိႏိုင္ေၾကာင္း၊ ကေရမာက ေထာက္ျပပါသည္။ ဤအဖြဲ႔ အစည္းက မူးယစ္ေဆးသက္သက္ ေရာင္း၀ယ္လုပ္ကိုင္ေနၾကသည့္ လက္နက္ကိုင္တပ္ထက္ေတာ့ ပိုျမင့္သည္ဟု ဆိုသည္။ သို႔ေသာ္လည္း UWSP ကို ပို၍ေ၀ဖန္ေဖာ္ျပေသာ အျမင္မ်ဳိးကို ဖတ္ရလိမ့္မည္ဟု ေမွ်ာ္လင့္ေနသည္ကေတာ့ အမွန္ပင္ျဖစ္ သည္။ ဥပမာျပရလွ်င္ “မူးယစ္ေဆး၀ါး ပေပ်ာက္ေရးအတြက္ မဟာဗ်ဴဟာ”၏ က႑တရပ္အေနျဖင့္ ၀လယ္သမား သိန္းေက်ာ္ကို ထိုင္းႏိုင္ငံနယ္စပ္ေဒသသို႔ ပို႔ခဲ့သည္မွာ သံသယ၀င္ဖြယ္ကိစၥ ျဖစ္သည္။ ၁၉၉၀ ခုႏွစ္မ်ား ၀လူမ်ဳိးမ်ား စတင္ေရႊ႔ေျပာင္းလာခ်ိန္မွ စ၍ ေတာင္ပိုင္းရွမ္းျပည္နယ္တြင္ ဘိန္းခင္းမ်ား တိုးတက္စိုက္ပ်ဳိးလာသည္မွာ တိုက္ဆိုင္မႈေတာ့ မဟုတ္တန္ရာ။

ထို႔အျပင္ မူးယစ္ေဆး၀ါးအမႈျဖင့္ ၀ရမ္းေျပးအျဖစ္ အလိုရွိေနသူ ေ၀ဆူကန္း (Wei Xueggang) မွာလည္း ဗိုလ္မွဴးႀကီး ခမ္းေအာင္ေျပာသကဲ့သို႔ “သူ႔စီးပြားေရး သူလုပ္ေနသူတဦး” မဟုတ္ပါ။ ၎က UWSP အဖြဲ႔၏ ဘ႑ာေရး၀န္ႀကီးျဖစ္ပါ သည္။ သူလိုလူမ်ဳိးက ၀ေခါင္းေဆာင္မ်ား ယံုၾကည္ၾကသည့္ အမ်ဳိးသားေရး ဦးတည္ခ်က္မ်ားထက္စာလွ်င္၊ အဖြဲ႔အတြင္း စီးပြားေရးအျဖစ္ မူးယစ္ေဆး၀ါးကုန္သြယ္ေရးကို တိုးျမႇင့္ဦးစားေပးေနမည္က အမွန္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။     ။ [Top]

Bertil Lintner  ေရးသည့္ Doing Wrong to Do Good ကို ဆီေလ်ာ္ေအာင္ ျပန္ဆိုေဖာ္ျပပါသည္။